Dziękuję... będą kolejnetango pisze:Bardzo ciekawe zdjęcia
Gratulacje z okazji setnego postu.
Cieszę się, że się podoba.Poeta. :>PermanentTravel pisze:Nawet wtedy jednak, góry potrafią się do nas uśmiechnąć i zrzucić na moment zasłonę z chmur tak, byśmy mogli doświadczyć ich piękna w nieco tajemniczej, przelotnej odsłonie. Kuszą wtedy niczym niewiasta, która odsłania to tylko, co sama chce nam pokazać i będąc o wiele bardziej pociągającą niż, gdyby odkryła nam wszystko.
Również gratuluję.tango pisze:Gratulacje z okazji setnego postu.
Pracuję nad tym!Alan pisze:Tango,
teraz Twoja kolej.
...a tak mnie coś wzięło ;pAlan pisze:Poeta. :>
Miałem mniej więcej podobnie... nie bez powodu Babia Góra nazywana jest Królową Niepogody.Comen pisze:Coś w tym jest. Zresztą nazwa Babia Góra chyba to sugeruje. Bardzo często bywa zachmurzona i to nawet w generalnie pogodne dni. Na pięć wejść tylko raz widziałem stamtąd Tatry.
Ja generalnie zdecydowanie wolę góry zimą... raz, że jest mniej ludzi na szlakach... dwa, że doznania są bardziej ekstremalne... trzy, człowiek generalnie mniej się poci i wolniej się męczy (no chyba, że musi kroczyć w głębokim, nieprzedeptanym śniegu).tango pisze:No i super te zdjęcia ze szronem i śniegiem. Widać z nich, że bardzo warto chodzić w góry w tych chłodniejszych porach roku.
Przyznam się szczerze, że póki co, nigdy nie miałem większego problemu z orientacją na zimowych szlakach... i nie dlatego, że posiadam jakieś super-zdolności traperskie, tylko dlatego, że jednak większość szlaków (przynajmniej w tych najczęściej uczęszczanych miejscach) jest zimą przetarta. Owszem, czasami zdarza się, że nie widać oznaczeń szlaku a ślady na rozstajach wiodą w kilku kierunkach... wtedy niestety trzeba improwizować metodą prób i błędów wspierając się oczywiście mapą tak, by wybrać najbardziej prawdopodobny kierunek. Czasem niestety się zdarza, że trzeba się wrócić i szukać od nowa. Raz tylko zdarzyło mi się, że tuż przed moim wyjazdem nasypało dużo świeżego śniegu i jako pierwszy robiłem ślady na szlaku ale były to tereny, które bardzo dobrze znam (Śnieżnik Kłodzki) i szedłem na pamięć.tango pisze:A jak sobie radzisz zimą z trudnościami orientacyjnymi
Przecież wtedy szlaki są zasypane, nieprzetarte, część znaków ukryta pod śniegiem, itp.
Czasem jednak i one nie dają rady, są ledwo widoczne.PermanentTravel pisze:W niektórych górach (np. w Karkonoszach) na otwartych przestrzeniach , co kilkanaście metrów wbijane są wysokie tyczki, które wskazują szlak - musisz ich wypatrywać.
Według mojej wiedzy ten odcinek jest zamknięty w zimie.PermanentTravel pisze:Jeśli chodzi o raki, to poza Tatrami, w polskich górach potrzebne mogą być chyba tylko na krótkim odcinku na Babiej Górze (Perć Akademików)
Rzekłbym, na własną odpowiedzialnośćAlan pisze:"Na dziko" masz na myśli?
Ale czasami nawet po otwarciu szlaku są tam jeszcze oblodzenia, na których raki się przydadzą.
Dość ostro ale jednak jeszcze widać kolejną tyczkę.Alan pisze:Czasem jednak i one nie dają rady, są ledwo widoczne.
Taką sytuację zastałem w kwietniu 2015r. na Drodze Krzyżowej na Tarnicę.
Z jednej strony wszelkie urazy, czy lęki są po to, żeby je przezwyciężać ale, z drugiej jak już raz się na czymś sparzyłeś, to rozsądek podpowiada, żeby tego nie dotykać ponownie. Na pewno nie będę Cię przekonywał żebyś wybrał się zimą w góry. Decyzja oraz cały jej ciężar (łącznie z ekwipunkiem, który włożysz sobie na plecy) należy do Ciebie. <tak>tango pisze:Ja mam jakby uraz do zimy
Wraz z ryzykiem wykładniczo rośnie satysfakcja <lol>tango pisze:Realia wędrówek zimą są takie, że jest wtedy dużo niebezpieczniej niż latem.
