turystycznie-forum.pl

W fotorelacji z 2018 roku: viewtopic.php?p=41694#p41694 , pisałem:

Wycieczka docelowo planowana szlakiem plenerów z filmu "Wino Truskawkowe" (2009r., reż. Dariusz Jabłoński). Do pełni szczęścia zabrakło mi Iwli i filmowego wodospadu.

Dzisiaj nadrobiłem zaległości na wspólnej wycieczce z Comenem. Będzie słowo pisane, będą zdjęcia...

Zapowiedź...

Najpierw był przełom Wisłoka w Rudawce Rymanowskiej. Mimo rannej pory nad wodą było już trochę ludzi a potem doszła jeszcze kolejna grupa. Imponująca ściana skalna z fliszowym fałdem. W Beskidach takie miejsce to rzadkość, bardziej przypomina Pieniny albo Tatry. To tzw. łupki menilitowe. Zresztą warstwy skalne widać także w samym korycie rzeki, gdzie układają się w takie prostopadłe czy skośne do biegu rzeki krawędzie. Całość stanowi rezerwat przyrodniczy Olzy. Po prawej stronie od skały jest też niewielki wodospad. Przy nim na drugim brzegu są tablice informacyjne, ale dostać się tam można chyba tylko w bród. Na łące powyżej plaży jest niewielka estrada oraz drewniana budka z napisem informacja (zamknięta). Inne wodospady czy lodospady opisywane na mapach Google są trudniej dostępne. Usiłowaliśmy dojechać samochodem, ale chyba jedynym sposobem byłoby przejście wzdłuż koryta rzeki. W okolicach Mymonia na chwilę zatrzymało nas stado krów okupujące drogę.

Wodospadu w Iwli trochę się naszukaliśmy. Dojście nie jest oznaczone a drogę wprost wydawały się blokować zabudowania gospodarstw i ogrodzone pola. Po kilku próbach przejścia poszliśmy na drugą stronę potoku i tam znaleźliśmy ścieżkę, która jak się okazało prowadził też szlak rowerowy. Dociera on do samego wodospadu w miejscu gdzie są ustawione tabliczki informacyjne. Przy niewysokim stanie wody na potoku bez problemu można też było przeskoczyć na drugi brzeg i obejrzeć wodospad z lepszych punktów widokowych na prawym brzegu. Wodospad chyba nie do końca jest naturalny. W każdym razie stał tam jakiś młyn, którego skromne resztki znajdują się przy progu. Powrót prawym brzegiem. Ścieżka prowadzi skrajem nadrzecznego urwiska. Jak ślisko to trzeba uważać bo pole opasane kolczastym drutem i łatwo się ześlizgnąć w dół na nierównym wydeptanym miejscu.
W Nowym Żmigrodzie przerwa na obiad. Obejrzeliśmy także miejscowy kościół z kaplicą poświęconą miejscowemu księdzu Władysławowi Findyszowi, więźniowi komunistów z czasów PRL Naprzeciwko bramy kościelnej tablica ku czci ofiar hitlerowców i pamiątka po dawnej synagodze.

Comen pisze: 28 maja 2026, o 14:13 Wodospadu w Iwli trochę się naszukaliśmy. Dojście nie jest oznaczone a drogę wprost wydawały się blokować zabudowania gospodarstw i ogrodzone pola. Po kilku próbach przejścia poszliśmy na drugą stronę potoku i tam znaleźliśmy ścieżkę, która jak się okazało prowadził też szlak rowerowy.

Ja podczas pierwszych odwiedzin wodospadu "Przy młynie" na Iwelce (Iwielce) parkowałem na poboczu drogi Iwla-Hyrowa, prawie naprzeciw wodospadu. Jadąc od północy w stronę Hyrowej, tuż przed znakiem "koniec terenu zabudowanego", stoją tam po prawej dwa gospodarstwa. Poszliśmy boczną drogą, która prowadzi do drugiego. Zostawiliśmy je po prawej stronie i ścieżką, trochę po trawach doszliśmy do wodospadu.
Drugim razem właściciele pierwszego gospodarstwa zaproponowali zostawienie auta na ich podwórku. Po powrocie nie chcieli zapłaty za parkowanie i trochę sympatycznie z nimi podyskutowaliśmy.
Było to jednak dawno. W ub.r, jadąc autem tą drogą zauważyłem, że dużo tam zmieniło się. Pobocza zlikwidowane, ciągłe linie, więc parkować przy drodze nie można.
Z tego, co wiem , to dojście do wodospadu sugerowane jest po zachodniej stronie Iwelki. Tam jednak jadąc autem też są ograniczone możliwości parkowania.
A gdzie parkowaliście?
Będąc w Iwli mieliście niedaleko na Wzgórze Franków. To miejsce historyczne (II w.św.) i porządny punkt widokowy. Podjechać można autem w pobliże Wzgórza. Byłem tam w 2017 roku.

Parkowaliśmy na poboczu prawie przy moście na Iwelce, był tam rodzaj małej zatoczki tak na jeden samochód

Uzupełnię moimi zdjęciami.
Przełom Wisłoka (Rudawka Rymanowska):

Wodospad w Iwli:

Wieża widokowa na Górze Desznickiej:

Fajne miejsce. Powiedziałbym takie "irlandzkie" w charakterze. Może to kwestia pory roku, ale te zielone łąki i wyższe góry na wyciągnięcie ręki.